Έπος του Διγενή Ακρίτα

Το έργο ξεκινά με την αφήγηση της ιστορίας των γονέων του Διγενή: πατέρας του ήταν ο εμίρης της Συρίας Μουσούρ, ο οποίος σε μια επιδρομή σε βυζαντινά εδάφη άρπαξε την μοναχοκόρη ενός βυζαντινού στρατηγού. Τα πέντε αδέρφια της κοπέλας συνάντησαν τον εμίρη για να ζητήσουν πίσω την αδερφή τους και, επειδή εκείνος αρνήθηκε να την δώσει, ο μικρότερος από αυτούς μονομάχησε μαζί του και τον νίκησε. Ο εμίρης όμως αρνήθηκε να επιστρέψει την κοπέλα. Την παντρεύτηκε, βαφτίστηκε χριστιανός και εγκαταστάθηκε στο βυζαντινό έδαφος. Ένα χρόνο μετά τον γάμο γεννήθηκε ο γιος του ζευγαριού, Βασίλειος.

Ο Βασίλειος είχε δείξει από τα παιδικά του χρόνια τις εξαιρετικές ικανότητες και επιδόσεις του σε ασχολίες όπως το κυνήγι: σε ηλικία 12 ετών έπνιξε δύο αρκούδες και σκότωσε ένα λιοντάρι. Όταν ερωτεύτηκε την κόρη ενός στρατηγού, την έκλεψε με την θέλησή της, επειδή οι γονείς της δεν έδιναν την συγκατάθεσή τους, και ο πατέρας της κοπέλας επέτρεψε τον γάμο μόνο αφού ο Διγενής σκότωσε τους πολεμιστές που έστειλε ο στρατηγός για να τον κυνηγήσουν. Η συνέχεια του κειμένου αφηγείται τα κατορθώματα του Διγενή που τον έκαναν διάσημο και για τα οποία του απένειμε τιμές ο βυζαντινός αυτοκράτορας. Το μεγαλύτερο τμήμα καταλαμβάνεται από την αφήγηση -σε πρώτο πρόσωπο- των μαχών του Διγενή απέναντι σε έναν δράκο και ένα λιοντάρι που απειλούσε την γυναίκα του και εναντίον της αμαζόνας Μαξιμώς που ήθελαν να την κλέψουν.

Μετά την δόξα που απέκτησε ο Διγενής αποσύρθηκε σε έναν μεγάλο πύργο που έχτισε στις όχθες του Ευφράτη, όπου και πέθανε σε νεαρή ηλικία, από ασθένεια. Αμέσως μετά τον θάνατό του πέθανε και η γυναίκα του από την θλίψη.

Ο Διγενής ψυχομαχεί κι η γης τονε τρομάζει.
Βροντά κι αστράφτει ο ουρανός και σειέται ο πάνω κόσμος,
κι ο κάτω κόσμος άνοιξε και τρίζουν τα θεμέλια,
κι η πλάκα τον ανατριχιά πως θα τονε σκεπάσει,
πως θα σκεπάσει τον αητό, τση γης τον αντρειωμένο.

Σπίτι δεν τον εσκέπαζε, σπήλιο δεν τον εχώρει,
τα όρη τα διασκέλιζε, βουνού κορφές επήδα.
Στο βίτσισμα έπιανε πουλιά, στο πέταγμα γεράκια.
Στο γλάκιο και στο πήδημα τα λάφια και τ' αγρίμια.

Ζηλεύει ο Χάρος με χωσιά, μακρά τονε βιγλίζει.
Και λάβωσέ ντου την καρδιά και την ψυχή του πήρε.

Παρουσίαση για το Μουσείο της Ακρόπολης

Βίντεο από την τελετή των εγκαινίων του Μουσείου

Το παρακάτω βίντεο ονομάζεται "Αντικατροπτισμοί" κι πραγματοποιήθηκε στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης. Αποτελείται από προβολές στις οποίες τα εκθέματα του Μουσείου έχουν απόκτησει κίνηση και συμπεριφορά. Το βίντεο προβάλλεται πάνω στους τοίχους των γειτονικών σπιτιών αλλά και στο εξωτερικά μέρη του Μουσείου.

Αγάλματα, σκηνές από τη ζωφόρου του Παρθενώνα και τα κεραμικά αγγεία, αναθήματα και διάφορα άλλα εκθέματα ζωντανεύουν και ξεκινάνε το παιχνίδι μετατρέποντας τις προσόψεις των κτηρίων της σύγχρονης Αθήνας σε ένα θαυμάσιο καλειδοσκόπιο

Παίζοντας με τη Ζωφόρο του Παρθενώνα

Ας μάθουμε περισσότερες πληροφορίες για την ζωφόρο παίζοντας!!!

• γνωριμία με τις μορφές της πομπής εδώ

• πορεία προς το βωμό εδώ

• παρατηρώντας τα άλογα εδώ

• το κρυμμένο άρμα εδώ

• ένα δώρο για την θεά Αθηνά εδώ

• χρωματίζοντας ένα λίθο της ζωφόρου εδώ

• γίνε συντηρητής εδώ

• και ξαφνικά το άλογο μου έγινε μάρμαρο εδώ

• συνθέτω τη δυτική ζωφόρο εδώ

• αγώνας που έμεινε στα άγγεία εδώ

• ολύμπια αινίγματα βρες τους θεούς εδώ

πριν παίξεις μπορείς να επισκεφτείς αυτή τη σελίδα για να γνωρίσεις καλύτερα τη Ζωφόρο και να προετοιμαστείς για τις παραπάνω δραστηριότητες

Eπίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης

ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΩΝ ΚΛΥΤΙΩΝ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Αφού διασχίσει τον προθάλαμο του ισογείου, βρεθήκαμς στον πρώτο εκθεσιακό χώρο. Στην αίθουσα με το κεκλιμένο γυάλινο δάπεδο όπου παρουσιάζονται ευρήματα από τις κλιτύς (πλαγιές) του βράχου της Ακρόπολης. Το γυάλινο δάπεδο επιτρέπει την θέαση στην αρχαιολογική ανασκαφή, ενώ η ανηφορική κλίση της παραπέμπει στην ανάβαση προς την Ακρόπολη.

Η Αίθουσα των κλιτύων της Ακρόπολης φιλοξενεί ευρήματα από τα ιερά και από τον οικισμό που αναπτύχθηκε στις πλαγιές της Ακρόπολης .

ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ

Αρχαϊκή ονομάζεται η εποχή από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως το τέλος των Περσικών πολέμων (480/79 π.Χ.). Χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη της πόλης-κράτους και τις πολιτειακές αλλαγές από την αριστοκρατία στην τυραννίδα και τελικά στη δημοκρατία.

ο Εκατόμπεδος είναι το αρχαιότερο σημαντικό οικοδόμημα στην Ακρόπολη. Η ονομασία του σημαίνει ότι έχει μήκος 100 πόδια.Ο ναός αυτός ήταν ίσως αφιερωμένος στην πολεμική υπόσταση της θεάς Αθηνάς.

Λιοντάρια που σπαράσσουν ταύρο και πλαισιώνονται από δύο παραστάσεις: από τη μια πλευρά ο Ηρακλής που παλεύει με τον άγριο Τρίτωνα και από την άλλη ο λεγόμενος Τρισώματος δαίμονας, που κρατά στα χέρια του τα σύμβολα των τριών στοιχείων της φύσης, του νερού, της φωτιάς και του αέρα.

Αρχαίος Ναός της Αθηνάς Πολιάδος Οι συνθέσεις των αετωμάτων αποτελούνται από αγάλματα υπερφυσικού μεγέθους, λαξευμένα σε παριανό μάρμαρο.

Αέτωμα με θέμα την Γιγαντομαχία από τον αρχαϊκό ναό της Αθηνάς Πολιάδος.

Γλυπτά και αναθήματα Στη νότια πλευρά της Αίθουσας των αρχαϊκών έργων, ο πλούτος και η ποικιλία των αρχιτεκτονικών γλυπτών και των ελεύθερων αναθημάτων, συμπεριλαμβανομένων των Κορών, των Ιππέων και άλλων έργων, προσφέρουν μια εκπληκτική εικόνα της Ακρόπολης κατά την Αρχαϊκή Περίοδο.

ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Μετόπες Κάθε μια απέδιδε μια αυτοτελή σκηνή, συνήθως με δύο μορφές.
Στην ανατολική πλευρά παριστανόταν η μάχη των Ολυμπίων θεών με τους Γίγαντες που προσπαθούσαν να ανατρέψουν την τάξη του Ολύμπου (Γιγαντομαχία).
Στη δυτική πλευρά εικονιζόταν ο αγώνας των νέων της Αθήνας ενάντια στις Αμαζόνες που απείλησαν την ίδια την Ακρόπολη (Αμαζονομαχία).
Θέμα της νότιας πλευράς ήταν η πάλη των Θεσσαλών νέων (Λαπίθες) ενάντια στους Κενταύρους που προσπάθησαν να κλέψουν τις γυναίκες τους κατά τη διάρκεια γαμήλιας τελετής (Κενταυρομαχία).
Στη βόρεια τέλος πλευρά παριστανόταν η Άλωση της Τροίας (Ιλίου Πέρσις).

Άποψη της νότιας πλευράς των μετοπών με θέμα την Κενταυρομαχία.

Αετώματα οι τριγωνικοί χώροι που σχηματίζονται από τα γείσα της στέγης στις στενές πλευρές του ναού


Το ανατολικό αέτωμα, που ήταν πάνω από την είσοδο του ναού, παρίστανε τη γέννηση της θεάς Αθηνάς από το κεφάλι του πατέρα της Δία, με την παρουσία Ολύμπιων θεών.

Στο δυτικό αέτωμα, εικονιζόταν η διαμάχη μεταξύ της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για τη διεκδίκηση της αττικής γης, που κατέληξε στη νίκη της Αθηνάς.

αναπαράσταση του δυτικού αετώματος

Ζοφώρος ο Φειδίας επέλεξε ως θέμα τη μεγαλύτερη γιορτή της πόλης, τα Μεγάλα Παναθήναια, τη γιορτή προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. Η γιορτή διοργανωνόταν κάθε τέσσερα χρόνια, διαρκούσε 12 μέρες και περιελάμβανε τελετές, θυσίες, γυμνικούς και μουσικούς αγώνες.Η πιο επίσημη μέρα ήταν η τελευταία, η 28η του μηνός Εκατομβαιώνος, ημέρα των γενεθλίων της θεάς. Την ημέρα αυτή σχηματιζόταν πομπή που έφτανε στο ναό της Αθηνάς Πολιάδος (στον Αρχαίο Ναό, ο οποίος αντικαταστάθηκε αργότερα από το Ερέχθειο), για να παραδώσει στους ιερείς τον καινούργιο πέπλο για το ξόανο της θεάς. Αυτή ακριβώς η πομπή ξετυλίγεται στα 160 μέτρα της ζωφόρου του Παρθενώνα.

Από το σύνολο της ζωφόρου, σήμερα σώζονται 50 μέτρα στο Μουσείο της Ακρόπολης, 80 μέτρα στο Βρετανικό Μουσείο, ένας λίθος στο Μουσείο του Λούβρου, ενώ άλλα τμήματα είναι διασκορπισμένα σε μουσεία στο Παλέρμο, στο Βατικανό, στο Würzburg, στη Βιέννη, στο Μόναχο και στην Κοπεγχάγη.

ΕΡΕΧΘΕΙΟ

Η περιοχή του Ερεχθείου ήταν η ιερότερη όλης της Ακρόπολης. Το ανατολικό τμήμα του ναού ήταν αφιερωμένο στη λατρεία της Αθηνάς Πολιάδος, της προστάτιδας θεάς της πόλεως, ενώ το δυτικό ήταν αφιερωμένο στον Ποσειδώνα-Ερεχθέα, από όπου και το όνομα του ναού, στον τοπικό ήρωα Βούτη, στον Ήφαιστο και σε άλλους θεούς και ήρωες. Εκεί φυλάσσονταν τα Ιερά Μαρτύρια, τα ίχνη της τρίαινας του Ποσειδώνος και η ελιά, το δώρο της Αθηνάς στην πόλη της Αθήνας.
Στη νότια πρόσταση αντί για κίονες, έξι αγάλματα κορών, οι Καρυάτιδες, στήριζαν την οροφή. Κάτω από την πρόσταση βρισκόταν ο τάφος του άλλου μυθικού βασιλιά της Αθήνας, του Κέκροπα. Τα αγάλματα, σε οικοδομική επιγραφή του Ερεχθείου ονομάζονται απλώς Κόρες, ενώ η ονομασία Καρυάτιδες δόθηκε σε μεταγενέστερα χρόνια. Η δεύτερη από δυτικά Κόρη αφαιρέθηκε από τον Λόρδο Έλγιν το 1801 και σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Επίσκεψη στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας περιέχει σημαντικό αριθμό αντικειμένων όπως φορητές εικόνες, γλυπτά, κεραμικά, εκκλησιαστικά υφάσματα, ζωγραφικά έργα, μικροτεχνία και αρχιτεκτονικά μέλη (τοιχογραφίες και ψηφιδωτά).

Η μόνιμη συλλογή του μουσείου διαμορφώνεται σε δύο κύρια μέρη:
Το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στη Βυζαντινή περίοδο (4ος – 15ος αιώνας μ.Χ.) και περιέχει και το δεύτερο μέρος με τίτλο «Από το Βυζάντιο στη νεώτερη εποχή» παρουσιάζει από τον 15ο έως τον 20ο αιώνα.

Η περιοδική έκθεση του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου φιλοξενεί εκθέματα σχετικά με τη ζωή της Δούκισσας της Πλακεντίας με στόχο να αναδείξει κάποιες από τις άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας και της δράσης της στην Ελλάδα.
Η καταγωγή της από την Αμερική, ο έγγαμος βίος της στη Γαλλία, η εγκατάστασή της στην Αθήνα του Όθωνα, η φιλανθρωπική της δράση και η επιχειρηματική της δραστηριότητα παρουσιάζονται μέσα από έργα τέχνης, αρχειακό υλικό και μαρτυρίες συγχρόνων της.

Μύθοι και τραγούδια για την Αγίας Σοφία

Τα Απίθανα Πεμπτάκια ανέλαβαν να βρουν μύθους, ποιήματα και τραγούδια αφιερωμένα στην Αγία Σοφία και να τα παρουσιάσουν στην τάξη.

Θρήνοι της Αγια-Σοφιάς

Σημαίνει ο Θιός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει κι η Αγια Σοφιά, το μέγα μοναστήρι,
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.
Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο πατριάρχης,
κι απ΄την πολλήν την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες.
Να μπούνε στο χερουβικό και να 'βγει ο βασιλέας,
φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα:
"Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τα 'αγια,
παπάδες πάρτε τα γιερά και σεις κεριά σβηστήτε,
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.
Μόν' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρτουνε τρία καράβια°
το 'να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το βαγγέλιο,
το τρίτο το καλύτερο, την άγια τράπεζά μας,
μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν".
Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες.
"Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μη πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας είναι"

για να ακούσετε το τραγούδι κάντε κλικ εδώ

Δημοτικό

Η δακρύζουσα κολώνα

ειναι ενας τετράγωνος μαρμάρινος κίονας στην ΒΔ γωνία ,ο οποίος ιδρώνει εδω και πολλούς αιώνες καθώς υγραίνεται από μία στέρνα που υπάρχει εκεί από κάτω. Αν βάλουμε το δάχτυλο μας σ' ένα βαθούλωμα σκαμ­μένο στην κολόνα θα αισθανθούμε υγρασία. .Το μέταλλο με το οποίο ειναι επενδεδυμένος,εχει λειανθεί απο τα χέρια των τουριστών , ολοι ακουμπούν και θαυμάζουν το περίεργο αυτό συμβάν.

Η ΑγίαΤράπεζα της Αγίας Σοφίας

Την ημέρα που πάρθηκε η Πόλη, βιάστηκαν να φορτώσουν την Αγία Τράπεζα σ’ ένα πλοίο για να την πάνε στη χώρα των Φράγκων. Στη θάλασσα του Μαρμαρά όμως, το πλοίο βρήκε μεγάλη φουρτούνα. Καθώς το είχαν ετοιμάσει πολύ βιαστικά και το φορτίο του ήταν βαρύ, δεν μπόρεσε ν’ αντέξει και βούλιαξε στα κύματα, όπως ήταν.

Έτσι η Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας αναπαύεται στο βυθό της θάλασσας, πάνω στην άμμο και στα κοχύλια. Ο μύθος λέει ότι ακόμα κι όταν η πιο άγρια τρικυμία, φουσκώνει ολόγυρα τα κύματα και κάνει τη θάλασσα να μουγκρίζει, εκεί επικρατεί γαλήνη και ησυχία.

Τρία καράβια

Τρία καρά – βόηθα Παναγιά μ’

τρία καρά – τρία καράβια φεύγουνε

’πο μέσα ’πο την Πόλη,

κλαίει η καρδιά μου κλαίει

καρδιά μ’ κι αναστενάζει.

Το ’να φορτώ – βόηθα Παναγιά μ’

το ’να φορτώ – το ’να φορτώνει το σταυρό

και τ’ άλλο το Ευαγγέλιο,

κλαίει η καρδιά μου κλαίει

καρδιά μ’ κι αναστενάζει.

Το τρίτο το – βοήθα Παναγιά μ’

το τρίτο το – το τρίτο το καλύτερο

την Άγια Τράπεζά μας,

κλαίει η καρδιά μου κλαίει

καρδιά μ’ κι αναστενάζει.

Μη μας τα πά – βόηθα Παναγιά μ’

μη μας τα πά – μη μας τα πάρουν οι άπιστοι

και μας τα μαγαρίσουν,

κλαίει η καρδιά μου κλαίει

καρδιά μ’ κι αναστενάζει.

για να ακούσει το τραγούδι κάνε κλικ εδώ

Εικονική Περιήγηση στην Αγία Σοφία

Μιας και δεν μπορούμε να επισκεφτούμε άμεσα την Αγία Σοφία κάντε κλικ εδώ για περιηγηθείτε εικονικά στο χώρο της

Ξενάγηση στην Αγία Σοφία

Την εβδομάδα που πέρασε ψάξαμε πληροφορίες, εικόνες, μύθους και τραγούδια σχετικά με την Αγία Σοφία, το μεγάλο αυτό αρχιτεκτονικό δημιούργημα του Ανθέμιου και του Ισίδωρου.

Μάθαμε λεπτομέρειες για τα ψηφιδωτά του ναού που έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές και για τις προσπάθειες που γίνονται για την διάσωση τους.

Επαναληπτικές ερωτήσεις στην Ιστορία Κεφ.:5-9

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5
1. Ποια γεγονότα άρχισαν να κλονίζουν τη Ρωμαϊκή Ειρήνη στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ.; 2. Τι γνωρίζεται για το σύστημα της τετραρχίας;
3. Πώς καταλήξαμε από τους 4 συνάρχοντες στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο;
4. Τι γνωρίζεται για το διάταγμα των Μεδιολάνων;
5. Σε ποιες αλλαγές στη διοίκηση της αυτοκρατορίας προχώρησε ο Κωνσταντίνος;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6
1. Γιατί ο Κωνσταντίνος αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας;
2. Ποια είναι τα γεωγραφικά πλεονεκτήματα της νέας πρωτεύουσας;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7
1. Ποια έργα έκανε ο Κωνσταντίνος στη νέα πρωτεύουσα;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8
1. Ποιες πράξεις του Κωνσταντίνου φανέρωναν την προτίμηση του προς το Χριστιανισμό; 2. Ποια στάση κράτησε απέναντι στον Χριστιανισμό ο Ιουλιανός και ποια ο Θεοδόσιος;
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9
1. Γιατί ο Θεοδόσιος χώρισε την αυτοκρατορία;
2. Τι μέτρα πήρε ο ένας από τους γιούς του Θεοδόσιου όταν ανέλαβε το Ανατολικό
Ρωμαϊκό κράτοςκαι πως αυτά επηρέασαν το λαό;
3. Ποιου εχθρούς αντιμετώπισε το Δυτικό Ρωμαϊκό κράτος;
4. Ποιες περιοχές έχασε το Δυτικό Ρωμαϊκό κράτος και ποιοι τις πήραν;

Το μήνυμα του Τσάρλι Τσάπλιν

Συγχωρέστε με αλλά δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν είναι αυτό που επιθυμώ. Δεν θέλω ούτε να βασιλεύω, ούτε να κατακτώ. Θέλω να βοηθάω όλο τον κόσμο, Εβραίους, Χριστιανούς, μαύρους, λευκούς. Όλοι θέλουμε αυτή την αλληλεγγύη, αυτή είναι η ανθρώπινη φύση, να ζούμε με την ευτυχία των άλλων και όχι με τη δυστυχία του συνανθρώπου μας. Δεν θέλουμε να περιφρονούμε ο ένας τον άλλο.

Υπάρχει χώρος για όλους. Η Γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο.

Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη και ωραία ... αλλά χάσαμε το δρόμο μας. Η απληστία δηλητηρίασε τις ψυχές μας, ανύψωσε τους φράχτες του μίσους, μας καταδίκασε στη δυστυχία και στο σκοτωμό.

***Ορίζουμε την ταχύτητα αλλά τελικά κλειστήκαμε στον εαυτό μας.

***Η μηχανοποίηση που μας παρέχει αφθονία, μας οδήγησε στην εξάρτηση από αυτή.

***Η επιστήμη μας έκανε κυνικούς, σκληρούς και βίαιους.

Σκεφτόμαστε πολύ και αισθανόμαστε λίγο.

***Μα πιο πολύ από τις μηχανές έχουμε ανάγκη την ανθρωπιά.

***Πιο πολύ από την επιδεξιότητα έχουμε ανάγκη την καλοσύνη και την ευγένεια.

Χωρίς αυτές τις αρετές θα επικρατήσει η βία και τότε όλα θα χαθούν.

Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έφεραν πιο κοντά. Η χρήση αυτών των εφευρέσεων έχουν στόχο το καλό της ανθρωπότητας, την παγκόσμια αδελφοσύνη. Αυτή τη στιγμή η φωνή μου φτάνει στ’ αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων – εκατομμυρίων δυστυχισμένων ανδρών, γυναικών και μικρών παιδιών – θυμάτων ενός συστήματος που βασανίζει τον άνθρωπο και φυλακίζει αθώους. Σε αυτούς που με ακούνε λέω : «Μην απελπίζεστε». Η τωρινή μας δυστυχία προήλθε από την πλεονεξία και τη σκληρότητα αυτών που φοβούνται την πρόοδο. Το μίσος θα περάσει, οι δικτάτορες θα πεθάνουν κι η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό, θα επιστρέψει στο λαό. Όσο οι άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα κινδυνεύσει.

Στρατιώτες! Μην υπακούτε σε αυτούς που σας περιφρονούν και σας καταδυναστεύουν που σας υπαγορεύουν τις πράξεις και τις σκέψεις σας. Που σας μεταμορφώνουν σε αγέλη, σε τροφή για τα κανόνια. Μην υποχωρείτε. Δεν είστε μηχανές ούτε αγέλη, αλλά άνθρωποι.

Έχετε αγάπη μέσα στις καρδιές σας και όχι μίσος.

Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά αλλά για την ελευθερία. Ο Άγιος Λουκάς αναφέρει: «Το βασίλειο του Θεού είναι μέσα στον άνθρωπο». Όχι σε έναν άνθρωπο, όχι σε ένα ξεχωριστό σύνολο ανθρώπων, αλλά σε όλους τους ανθρώπους. Σ’ εσάς!

Εσείς είστε ο λαός , εσείς έχετε τη δύναμη να κάνε τη ζωή ελεύθερη και όμορφη, να την κάνετε να μοιάζει με μια υπέροχη περιπέτεια. Στο όνομα της δημοκρατίας ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη και ας ενωθούμε. Ας αγωνιστούμε για ένα καινούριο κόσμο, ένα αξιοπρεπή και δίκαιο κόσμο που θα δώσει ευκαιρίες σε όλους, ένα μέλλον για τους νέους και ασφάλεια για τους ηλικιωμένους.

Μ’ αυτή την υπόσχεση οι βίαιοι και οι άγριοι πήραν την εξουσία. Αλλά είπαν ψέματα! Δεν κράτησαν το λόγο τους. Οι δικτάτορες απαλλάσσονται αλλά φροντίζουν να υποδουλώσουν το λαό.

Και τώρα ας αγωνιστούμε για να κάνουμε αυτές τις υποσχέσεις πράξη. Για να ελευθερώσουμε τον κόσμο, να σπάσουμε τους φραγμούς των εθνών, να διώξουμε την απληστία, το μίσος και την αδικία. Ν’ αγωνιστούμε για έναν κόσμο λογικής όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα επιφέρει ευτυχία για όλους.

Στρατιώτες, στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε.

Ο Μεγάλος Δικτάτωρ

Ύστερα από είκοσι χρόνια σε ένα νοσοκομείο, υποφέροντας από αμνησία, ένας εβραίος κουρέας
επιστρέφει στην πατρίδα του. Εκεί όμως πολλά έχουν αλλάξει, καθώς ο παρανοϊκός δικτάτορας της Τομανίας, Αντενόιντ Χίνκελ, ο οποίος είναι ολόιδιος με αυτόν, σχεδιάζει να κατακτήσει τον κόσμο ξεκινώντας ταυτόχρονα μια μεγάλη εκστρατεία αντισημιτισμού. Όμως η ομοιότητα του ντροπαλού κουρέα με το μεγαλομανή δικτάτορα θα γίνει αιτία τρομερών παρεξηγήσεων...

Η πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάπλιν, υποψήφια για πέντε Οσκαρ. Σκηνές όπως αυτή που ο Τσάπλιν χορεύει μπαλέτο με την Υδρόγειο, του τουρτοπόλεμου ανάμεσα στον Χίνκελ και τον Μπεντσίνο Ναπαλόνι, της πύρινης ομιλίας του Χίνκελ που λιώνει τα μικρόφωνα ανήκουν στις πιο ανεξίτηλες στιγμές της κινηματογραφικής ιστορίας.

Επαναληπτικές Ερωτήσεις στην Ιστορία ΚΕΦ.:1-4

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
1. Γιατί οι Ρωμαίοι κατάργησαν τιςσυμμχίες των πόλεων και κυβέρνησαν κάθε μία διαφορετικά;
2. Πώς συμπεριφέρθηκαν οι Ρωμαίοι σε εκείνους που συμμάχησαν μαζί τους και σε εκείνους που αντιστάθηκαν;
3. Ποιες ήταν οι συνέπειες για τους Έλληνες από τη διαρκή παρουσία του Ρωμαϊκού στρατού στον τόπο τους;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
1. Τι έκανε τους Ρωμαίους να αλλάξουν την αρχική σκληρή τους θέση απέναντι στους Έλληνες;
2. Ποιες ήταν οι ενέργειες των Ρωμαίων που βοήθησαν στη δημιουργία του Ελληνορωμαϊκού πολιτισμού;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
1. Γιατί η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ονομάστηκε πολυπολιτισμική;
2. Ποια μέτρα έλαβαν οι Ρωμαίοι για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα διοίκησης και σε τι βοήθησαν;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
1. Πώς ήταν χτισμένη η Ρώμη;
2. Πώς ζούσαν οι Ρωμαίοι στις πόλεις και πώς στα χωριά;

Επίσκεψη στη Ρωμαϊκή Αγορά

Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου επίσκεψη στο χώρο της αρχαίας αγοράς.

Για να ελέγξω τα πήρα όλα;

τοστάκι, νεράκι, φυλλάδιο, μολύβι

super!

Δυάδες και φύγαμε!!!

Ρωμαϊκή Αγορά

Η Ρωμαϊκή περίοδος είναι μια από τις σημαντικότερες της ελληνικής ιστορίας. Είναι μοναδικό το ιστορικό φαινόμενο ενός λαού που πολιτικά κατακτημένος και στρατιωτικά εξουθενωμένος, κατορθώνει με την τρομακτική δημιουργική δύναμη του πολιτισμού του να κατακτήσει και να εκπολιτίσει τον κατακτητή του.

Μετά τα μέσα του 2ου αι. π.Χ., συγκεκριμένα μετά το 146 π.Χ., οι Ρωμαίοι κυριάρχησαν πλήρως σε ολόκληρη την Ελλάδα. Όπως ήταν φυσικό, η ρωμαϊκή κυριαρχία έφερε στις ελληνικές πόλεις αλλαγές στη διακυβέρνηση, στην οικονομική ζωή, στους όρους διαβίωσης.

Μνημεία καταστράφηκαν, γλυπτά και άλλα έργα τέχνης διαρπάγησαν. Η ανάρρωση από την καταστροφή ήταν αργή και οδυνηρή. Ωστόσο, την καταθλιπτική αυτή περίοδο η Αθήνα υπήρξε πόλος έλξης επιφανών και πλουσίων Ρωμαίων, φιλοσόφων, συγγραφέων και ποιητών. Όλοι αυτοί την επισκέφτηκαν, γιατί ήθελαν να θαυμάσουν τα περίφημα μεγαλοπρεπή κτήρια και τα αγάλματα στην Ακρόπολη και την Αγορά, να περιδιαβάσουν το άλσος της Ακαδημίας και ιδίως να ακούσουν μαθήματα ρητορικής και φιλοσοφίας. Ο σεβασμός και η αγάπη τους για τα αρχαία μνημεία φαίνεται και από την προσπάθειά τους να τα διατηρήσουν και να τα αναστηλώσουν δίνοντας δωρεές.
Στο δεύτερο ήμισυ του 1ου αι. π.Χ. μια σημαντική αλλαγή που έγινε στην πόλη ήταν ο μετασχηματισμός της Αρχαίας Αγοράς. Συγκεκριμένα, η πλατεία της Αρχαίας Αγοράς, ο ομφαλός της πολιτικής, πολιτιστικής και εμπορικής ζωής, κατελήφθη από κτήρια. Εδώ μεταφέρθηκαν και στήθηκαν μνημεία από άλλες περιοχές, όπως ο ναός του Άρη και ο βωμός του Διός από την Πνύκα, ενώ χτίστηκε και ένα μεγάλο κτήριο, το Ωδείο του Αγρίππα.
Με την κατάληψη της πλατείας της Αγοράς από κτήρια, οι έμποροι και βιοτέχνες έχασαν μεγάλο ζωτικό χώρο σε μια περίοδο με αυξημένες εμπορικές ανάγκες. ι'αυτό το λόγο η εμπορική αγορά που ανθούσε για μισή χιλιετία γύρω από την πλατεία της Αρχαίας Αγοράς, μεταφέρθηκε σε νέο χώρο, 80 μ. ανατολικά,όπου χτίστηκε και κτήριο νέου τύπου, γνωστό ως Ρωμαϊκή Αγορά, με τη χορηγία του Οκταβιανού –Αυγούστου.

• Ωρολόγιο του Κυρρήστου ή Πύργος των Ανέμων
  
  Πρόκειται για οκταγωνικό πύργο, με πλευρά μήκους 3,20 μ., από πεντελικό μάρμαρο. Έχει κωνική στέγη, ένα κυλινδρικό πρόσκτισμα στη νότια πλευρά και δύο πρόπυλα, ένα στη ΒΑ και άλλο στη ΒΔ πλευρά.

Κτίσθηκε, γύρω στο 47 πΧ, από τον αστρονόμο Ανδρόνικο από την Κύρρο. Για τον Ανδρόνικο Κυρρήστη γνωρίζουμε ότι ήταν μηχανικός-Αρχιτέκτονας, ειδικευμένος στην κατασκευή ηλιακών και υδραυλικών ρολογιών, αλλά μας είναι άγνωστος ο λόγος κατασκευής του μνημείου καθώς και ο χρηματοδότης του έργου.

Στην κορυφή της στέγης ένας ορειχάλκινος ανεμοδείκτης σε μορφή Τρίτωνα έδειχνε την κατεύθυνση των ανέμων, οι οποίοι εικονίζονται ανάγλυφα στο πάνω μέρος κάθε πλευράς, προσωποποιημένοι, κρατώντας τα σύμβολά τους.

Τα ονόματά τους είναι χαραγμένα κάτω από το γείσο:
ΒΟΡΕΑΣ (Βόρειος, Τραμουντάνα), ΚΑΙΚΙΑΣ (Βορειοανατολικός, Γραίγος),ΑΠΗΛΙΩΤΗΣ (Ανατολικός, Λεβάντες), ΕΥΡΟΣ (Νοτιοανατολικός, Σιρόκος) ΝΟΤΟΣ (Νότιος, Όστρια), ΛΙΨ (Νοτιοδυτικός, Γαρμπής),ΖΕΦΥΡΟΣ (Δυτικός, Πουνέντες) , ΣΚΙΡΩΝ (Βορειοδυτικός, Μαΐστρος) .

Κάτω από κάθε άνεμο υπάρχουν χαραγμένες ακτίνες σε διάφορους σχηματισμούς που αποτελούν ένα ηλιακό ρολόι.

• Βεσπασιανές

Το τετράγωνο αυτό κτήριο κατασκευάστηκε τον 1ο αι. μ.Χ. και ήταν τα δημόσια αποχωρητήρια της ρωμαϊκής Αγοράς. Πήραν το όνομά τους από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό ο οποίος κατασκεύασε πολλά παρόμοια κτίσματα σε όλη την αυτοκρατορία. Η χρήση τους γινόταν επί πληρωμή.

• Ρωμαϊκή Αγορά

Η Ρωμαϊκή Αγορά ήταν το πρώτο οργανωμένο εμπορικό κέντρο της Αθήνας. Εκεί μεταφέρθηκαν όλες οι εμπορικές δραστηριότητες και κυρίως το εμπόριο του λαδιού.Η Ρωμαϊκή Αγορά βρίσκεται μεταξύ των οδών Πελοπίδα, Μάρκου Αυρηλίου, Πολυγνώτου, Διοσκούρων και Επαμεινώνδα και σώζεται κατά το ήμισυ περίπου. Στοπίσω μέρος της ορθογώνιας, υπαίθρια αυλή βρίσκονταν καταστήματα και αποθηκευτικούς χώροι. Στη νότια πλευρά και πιθανόν και στη βόρεια υπήρχε και εσωτερικό περιστύλιο με δωρικούς αρράβδωτους κίονες. Δύο πρόπυλα, ένα στη δυτική πλευρά δωρικό –η πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς– και ένα στην ανατολική πλευρά ιωνικό με αρράβδωτους κίονες, ήταν οι κύριες είσοδοι του κτηρίου.

Στο κέντρο της νότιας πλευράς υπάρχει μια κρήνη με δεξαμενή στο πίσω μέρος της.

Στη βόρεια παραστάδα της κεντρικής θύρας του δυτικού προπύλου υπάρχει επιγραφή με ψήφισμα του αυτοκράτορας Αδριανού, που περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με τις φορολογικές υποχρεώσεις των εμπόρων λαδιού. Η θέση του ψηφίσματος στην κυρία είσοδο της Ρωμαϊκής Αγοράς είχε σκοπό αφενός να υπενθυμίζει στους ελαιοπαραγωγούς που εμπορεύονταν εδώ τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, οι οποίες έφθαναν μέχρι και το 1/3 της παραγωγής τους, και αφετέρου να εξασφαλισθεί στην πόλη μια ικανή ποσότητα λαδιού προς πώληση. Από την επιγραφή αυτή συμπεραίνεται ότι εδώ ήταν η κύρια αγορά λαδιού της πόλης.

Το μόνο όμως σαφώς χρονολογούμενο τμήμα του είναι το δυτικό πρόπυλο χάρις στην επιγραφή πάνω στο επιστύλιό του, όπου αναφέρεται ότι αυτό κατασκευάστηκε από τις δωρεές του Ιουλίου Καίσαρα και του Αυγούστου και αφιερώθηκε από τον Δήμο των Αθηναίων στην Αθηνά Αρχηγέτιδα επί άρχοντος Νικίου (11/10 π.Χ.),

• Βιβλιοήκη του Αδριανού

Πρόκειται για κτήριο ιδίου τύπου με την Ρωμαϊκή Αγορά (forum), ιδίου προσανατολισμού και ιδίων περίπου διαστάσεων.Η Βιβλιοθήκη του Αδριανού κτίστηκε γύρω στο 132 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό. Είναι ορθογώνιας κάτοψης με διαστάσεις 122 Χ 82μ. Έχει εσωτερική αυλή διαμορφωμένη σε κήπο με μία μακρόστενη δεξαμενή στο κέντρο. Στο ανατολικό μέρος ήταν οι αίθουσες όπου φυλάσσονταν οι πάπυροι σε ξύλινες θήκες. Οι δύο αίθουσες δεξιά και αριστερά της βιβλιοθήκης πρέπει να ήταν αναγνωστήρια, ενώ οι δύο μεγάλες γωνιακές, που είχαν σειρές εδράνων σε καμπύλη, αμφιθεατρική διάταξη, ήταν αίθουσες διαλέξεων.
Το 267 μ.Χ. κατά την επιδρομή των Ερούλων το κτήριο της Βιβλιοθήκης υπέστη καταστροφή. Δέκα χρόνια αργότερα ενσωματώθηκε στο λεγόμενο Υστερορωμαϊκό τείχος της πόλης.
Λόγω των αλλεπάλληλων προσθηκών, μετασκευών και οικοδομήσεων κατά τη μεταβυζαντινή εποχή και ιδίως κατά την Τουρκοκρατία η αρχική μορφή της Βιβλιοθήκης είχε αλλοιωθεί τόσο με αποτέλεσμα οι διάφοροι περιηγητές, που την επισκέφθηκαν, να μην αναγνωρίζουν για ποιο μνημείο πρόκειται.